Vege-week (slot)
En, wat hebben we geleerd? Een heleboel. Dat je maar beter niet zomaar in een vegetarisch of veganistisch dieet vliegt, zonder informatie in te winnen of een bezoekje aan een diëtist. Dat vegetarisch eten een ontdekkingstocht is langs allerlei nieuwe voedingsproducten, die soms ook niet zo makkelijk te vinden zijn. Dat je als veganist niet alle vitamines die je nodig hebt, uit plantaardig voedsel kan halen, maar ook verrijkte producten moet eten (zoals B12-verrijkte sojaproducten). En dat het niet eenvoudig was om man en kinderen enthousiast te maken voor dat ‘rare eten’…
Maar we hebben wel felicitaties gekregen van diëtiste Evelyne Mertens. Op enkele kleine opmerkingen na (ik moet meer melkproducten eten, de kinderen af en toe wat gezondere koekjes, sommige producten waren niet helemaal veganistisch), eten we ‘volwaardig en gevarieerd’.
Althans, ikzelf en de kinderen. Mijn vriend besefte allicht niet goed waar hij aan begon toen hij erin toestemde om mee te doen met mijn veggie week. Noodzakelijke tussendoortjes voor veganisten met noten en gedroogd fruit heeft hij nooit meegenomen naar het werk, het vegetarisch broodbeleg was ook niet aan hem besteed, en op vrijdag was volhouden gewoonweg on-mo-ge-lijk. Hij was een hele dag op stap met twee (vleesetende) vrienden. ’s Middags bestelde hij met pijn in het hart nog een belegd broodje ‘met alleen groenten, en zonder mayonaise’ (deden ze er toch wel ei op zeker!), maar ’s avonds was er het obligate bezoek aan de frituur, en daarbij kon een frikandel speciale en een goed sausje niet ontbreken. Vegetarisch of veganistisch eten in gezelschap of buitenshuis: chapeau voor de mensen die dat volhouden!
Evelyne en Maureen Vande Capelle van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) werpen op dat wij ook wel erg drastisch tewerk zijn gegaan. Normaal verloopt de overgang naar een vegetarisch, en zeker naar een veganistisch dieet, niet van dag op dag, maar er gaan weken, maanden of zelfs jaren over voor je volledig veggie gaat. Het kost tijd om je eetpatroon aan te passen, om te wennen aan nieuwe producten en nieuwe smaken, om van de gezonde gewoontes die we nu snelsnel hebben ingevoerd, ingesleten vanzelfsprekendheden te maken.
Gezond of niet?
Een overtuigd vegetariër – laat staan veganist – ben ik zelf door dit experiment niet geworden. Maar intussen weet ik wel dat de vegetarische maaltijden die wij voordien soms aten (gewoon een maaltijd zonder vlees, of het vlees vervangen door een veggie burger) eigenlijk niet zo’n goed idee zijn als je volwaardig vegetariër wil zijn. Vleesvervangers zijn een must, anders krijg je niet de nodige eiwitten binnen. En veel veggie burgers blijken ook geen volwaardige vervangers, waarschuwt Evelyne. Vaak zijn het gewoon groenten of pasta met een laagje paneermeel errond: veel koolhydraten en vetten, geen eiwitten. Ook veggie burgers met kaas zijn erg vet. Denken dat je supergezond eet als je van die burgers op tafel tovert, is dus een waanbeeld.
Sowieso aten wij al minstens twee keer in de week ’s avonds geen vlees, en intussen hebben we wel mooi veel meer alternatieven leren kennen, zoals seitan en tofu, én een uitgebreide databank met makkelijke recepten. (Volwaardige) vleesvervangers zijn voor de zogenoemde flexitariër overigens geen must: als je op andere dagen wél vlees eet, hoef je die niet te gebruiken.
Ik neem me ook voor om gezondere tussendoortjes te eten. Vandaag heb ik alvast een portie druiven en een sinaasappel naar binnen gewerkt, en een granenkoek uit het veganistische pak dat ik vorige week heb gekocht. Onze zoontjes wil ik af en toe ook gedroogd fruit en noten aanbieden. Daar dacht ik voordien nooit aan, maar ze vinden het lekker en het is gezond, dus zeker een aanrader.
Is vegetarisch en veganistisch eten nu gezond of niet? Het is in elk geval stukken gezonder dan elke dag 200 gram vlees naar binnen te werken – obesitas, hoge bloeddruk, bepaalde kankers: de links zijn veelvuldig aangetoond. In vlees, zuivel en eieren zitten echter wel wat essentiële voedingsstoffen. Daarom zijn verrijkte voeding en de juiste vleesvervangers ontzettend belangrijk, zeker als je ook je kinderen erbij betrekt. Uitgebreidere informatie en de mening van experts van de universiteiten van Gent en Wageningen, lees je binnenkort in Eos.













Wel, wel... Heb net het verhaal gehoord van een jonge collega (en zijn vriendin) beiden gewezen verstokte vegetariërs, die plotsklap overtuigde carnivoren zijn geworden om hun kinderwens in vervulling te zien gaan. Is inmiddels gelukt!
Als je geleidelijk aan vegetariër wordt, is het echt niet zo'n aanpassing hoor. Wij staan daar niet meer zo bij stil dat we vlees moeten "vervangen". We eten gewoon seitan of tempeh omdat het lekker is of in een bepaald gerecht past. Maar we zijn dan ook van flexitariërs die 1 of 2 x in de week vlees aten, overgegaan naar vegetariërs. Vegan vind ik zelf wat te moeilijk, zeker - zoals je aanhaalt in je blogpostje - als je buitenhuis gaat eten.
Goede avond Liesbeth. Mijn jonge collega laat me weten - zonder er al te zeer de nadruk te willen op leggen - dat met zijn zaad alles in orde is en ook WAS. Het werd overigens een zoontje. Wellicht zijn er nog andere factoren die meespelen?