Gisteren eindelijk de tijd om heel wat adviezen van diëtiste Evelyne ter harte te nemen en eens te kijken hoe ik de kinderen enthousiaster kon krijgen. ’s Middags was ik zelf thuis, en dus kon ik met mijn zoontjes lunchen. Ik zette gewoonweg alles op tafel wat ik nog in de kast had staan en wat vegetarisch was of in de adviezen naar voren kwam: een restje soep van gisteren, vegetarische worst, een overschotje olijventofu, walnoten, hazelnoten, zonnebloempitten, gedroogde abrikozen en rozijnen. Boris (5) besloot prompt dat hij zijn pistolet met abrikozen wilde beleggen. Voor mij deed dat wat vreemd aan, maar waarom niet, eigenlijk? Arne ging liever voor de vertrouwde worst. Ok, wel wat zout, maar hij at er graag walnoten en rozijnen bij. Het fruit en de walnoten gingen er trouwens gretig in bij alletwee (en bij mij ook, overigens). En als toetje: een vanille soyapuddinkje.

Hoera! Diëtiste Evelyne kon geen enkel negatief punt ontdekken in onze veganistische lunch (afgezien van de worst, dan, die volgens haar misschien ook niet strikt veganistisch is). We kregen dankzij de noten, pitten en het gedroogd fruit heel wat essentiële vetten en aminozuren binnen, en ook een portie zink en ijzer. De pudding is dan weer verrijkt met vitaminen (onder meer ‘vleesvitamine’ B12) en mineralen. Wat nog beter was geweest, was een glas vers sinaasappelsap bij onze lunch. ‘De ijzerabsorptie wordt bevorderd als je samen met de ijzerinname vitamine C binnenkrijgt’, zegt Evelyne. Ze raadt ook af om koffie of thee te drinken bij het eten. Die bevatten tannines en die gaan de ijzerabsorptie tegen.

Mijn vriend, die op het werk at, bracht het er wat slechter van af. Hij at twee boterhammen met vegetarische worst en een slaatje met aardappel, tomaat, witte kool, rozijnen en broccoli. ‘Geen volwaardige lunch qua eiwitten en aminozuren’, concludeert Evelyne. Wel positief zijn de vele groenten (broccoli is bijvoorbeeld een goede bron van calcium).

Nieuw voor mij was Evelynes opmerking dat tussendoortjes belangrijk zijn voor een optimale werking van het metabolisme: tussen de drie hoofdmaaltijden twee (maximum drie) tussendoortjes, om 10u, om 15u30 en eventueel ’s avonds, raadt ze aan.

We hebben het dus niet slecht gedaan gisteren. Althans, bij het middageten. In ons ontbijt en avondeten doken verborgen dieren op! Veganistisch blijkt toch nog een stuk moeilijker dan vegetarisch, en er komt wel wat uitzoekwerk bij kijken voordat je weet welke producten je kan kopen. De nesquik die de kinderen in hun sojamelk deden bij het onbijt, bijvoorbeeld, bevat verborgen dierlijke ingrediënten. Veganistisch cacaopoeder (uit de natuurwinkel) of choco-sojamelk zijn het alternatief. En de honing die we aten, is natuurlijk ook afkomstig van dieren… niet aan gedacht! Volgens Maureen van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) hoef je in principe niets van je ontbijttafel te schrappen, want veel pure choco is bijvoorbeeld veganistisch, en ook hagelslag zonder melkextracten is te vinden.

De verrijkte sojamelk die de kinderen dronken, is overigens een volwaardig, plantaardig alternatief voor halvolle koemelk, zegt Evelyne. Het bevat volwaardige eiwitten (en dus essentiële aminozuren), ijzer, calcium en vitamines uit de B-groep (zoals B12).

Ook ons avondeten was strikt genomen niet veganistisch. Maar wel erg kindvriendelijk – Boris mocht kiezen, en kreeg zijn appelmoes en gebakken aardappeltjes. Mét resultaat: geen zeurende kinderen (‘Het is echt hééérlijk!’), en twee lege borden. Bij de appelmoes en aardappelen kwamen nog vegetarische balletjes en quornsteak (wat voor mij een beetje naar kip smaakte). En als dessert: een sojapuddinkje, vanille voor ons, choco voor de kinderen. Zo kregen we genoeg volwaardige eiwitten binnen, vond Evelyne, maar in quorn wordt helaas kippe-eiwit gebruikt… Appelmoes is goed voor één keer, maar groenten bij het avondeten zijn eigenlijk beter en geven een langere verzadiging.

En er zijn nog meer instinkers waar je als beginnend veganist of vegetariër voor moet opletten, stelt Evelyne. Gelatine, bijvoorbeeld, of dierlijk stremsel in kazen (dat komt uit de maag van een geslacht kalf, en zit bijvoorbeeld in de Philadelphia die ik dinsdag op mijn broodje had), vleesbouillon en ook sommige E’s.

E120 (karmijnzuur) is een dierlijke kleurstof die wordt gewonnen uit fijngestampte schildluizen. Onder meer vruchtensiropen, snoepjes (rode M&M’s bijvoorbeeld), frisdranken of alcoholische dranken (Campari) worden er rood mee gekleurd. E904 of schellak is een glansmiddel dat toegevoegd wordt aan vruchten, bonbons en suikerwaren, en dat wordt verkregen uit een afscheidingsproduct van lakschildluizen.

Mijn bezoek aan de supermarkt gisteren zorgde vooral voor een grote aanvoer van gedroogd fruit. De kinderen krijgen in hun boekentas een mix mee van walnoten, gedroogde abrikozen, rozijntjes en gedroogde bananen. Voor mezelf heb ik als tussendoortje ook walnoten mee, hazelnoten, rozijnen, vijgen en dadels. Om Boris toch melk te laten drinken koos ik, samen met hem, voor sojamelk met bosvruchten. En ja hoor, hij heeft z’n hele glas vanmorgen opgedronken. Andere soorten melk (rijstmelk, amandelmelk, hazelnotenmelk, …), waarvan Maureen me op het bestaan wees, hebben de weg naar de Colruyt helaas nog niet gevonden. Net zomin als veganistisch broodbelegd, andere notenpasta’s dan pindakaas (zoals amandelpasta), of andere dessertjes dan de alpro soya puddinkjes. Veganisten kiezen er natuurlijk zelf voor, maar ik krijg op slag wel medelijden met mensen met een koemelkallergie.

In elk geval, onze ‘kindvriendelijke’ dag en het bezoek aan de supermarkt heeft ervoor gezorgd dat de animo er weer in zit, én dat we volgens mij ook beter tegemoet zullen komen aan alle essentiële vitamines en voedingsstoffen die we nodig hebben.