En, wat hebben we geleerd? Een heleboel. Dat je maar beter niet zomaar in een vegetarisch of veganistisch dieet vliegt, zonder informatie in te winnen of een bezoekje aan een diëtist. Dat vegetarisch eten een ontdekkingstocht is langs allerlei nieuwe voedingsproducten, die soms ook niet zo makkelijk te vinden zijn. Dat je als veganist niet alle vitamines die je nodig hebt, uit plantaardig voedsel kan halen, maar ook verrijkte producten moet eten (zoals B12-verrijkte sojaproducten). En dat het niet eenvoudig was om man en kinderen enthousiast te maken voor dat ‘rare eten’…

Maar we hebben wel felicitaties gekregen van diëtiste Evelyne Mertens. Op enkele kleine opmerkingen na (ik moet meer melkproducten eten, de kinderen af en toe wat gezondere koekjes, sommige producten waren niet helemaal veganistisch), eten we ‘volwaardig en gevarieerd’.

Althans, ikzelf en de kinderen. Mijn vriend besefte allicht niet goed waar hij aan begon toen hij erin toestemde om mee te doen met mijn veggie week. Noodzakelijke tussendoortjes voor veganisten met noten en gedroogd fruit heeft hij nooit meegenomen naar het werk, het vegetarisch broodbeleg was ook niet aan hem besteed, en op vrijdag was volhouden gewoonweg on-mo-ge-lijk. Hij was een hele dag op stap met twee (vleesetende) vrienden. ’s Middags bestelde hij met pijn in het hart nog een belegd broodje ‘met alleen groenten, en zonder mayonaise’ (deden ze er toch wel ei op zeker!), maar ’s avonds was er het obligate bezoek aan de frituur, en daarbij kon een frikandel speciale en een goed sausje niet ontbreken. Vegetarisch of veganistisch eten in gezelschap of buitenshuis: chapeau voor de mensen die dat volhouden!

Evelyne en Maureen Vande Capelle van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) werpen op dat wij ook wel erg drastisch tewerk zijn gegaan. Normaal verloopt de overgang naar een vegetarisch, en zeker naar een veganistisch dieet, niet van dag op dag, maar er gaan weken, maanden of zelfs jaren over voor je volledig veggie gaat. Het kost tijd om je eetpatroon aan te passen, om te wennen aan nieuwe producten en nieuwe smaken, om van de gezonde gewoontes die we nu snelsnel hebben ingevoerd, ingesleten vanzelfsprekendheden te maken.


Gezond of niet?

Een overtuigd vegetariër – laat staan veganist – ben ik zelf door dit experiment niet geworden. Maar intussen weet ik wel dat de vegetarische maaltijden die wij voordien soms aten (gewoon een maaltijd zonder vlees, of het vlees vervangen door een veggie burger) eigenlijk niet zo’n goed idee zijn als je volwaardig vegetariër wil zijn. Vleesvervangers zijn een must, anders krijg je niet de nodige eiwitten binnen. En veel veggie burgers blijken ook geen volwaardige vervangers, waarschuwt Evelyne. Vaak zijn het gewoon groenten of pasta met een laagje paneermeel errond: veel koolhydraten en vetten, geen eiwitten. Ook veggie burgers met kaas zijn erg vet. Denken dat je supergezond eet als je van die burgers op tafel tovert, is dus een waanbeeld.

Sowieso aten wij al minstens twee keer in de week ’s avonds geen vlees, en intussen hebben we wel mooi veel meer alternatieven leren kennen, zoals seitan en tofu, én een uitgebreide databank met makkelijke recepten. (Volwaardige) vleesvervangers zijn voor de zogenoemde flexitariër overigens geen must: als je op andere dagen wél vlees eet, hoef je die niet te gebruiken.

Ik neem me ook voor om gezondere tussendoortjes te eten. Vandaag heb ik alvast een portie druiven en een sinaasappel naar binnen gewerkt, en een granenkoek uit het veganistische pak dat ik vorige week heb gekocht. Onze zoontjes wil ik af en toe ook gedroogd fruit en noten aanbieden. Daar dacht ik voordien nooit aan, maar ze vinden het lekker en het is gezond, dus zeker een aanrader.

Is vegetarisch en veganistisch eten nu gezond of niet? Het is in elk geval stukken gezonder dan elke dag 200 gram vlees naar binnen te werken – obesitas, hoge bloeddruk, bepaalde kankers: de links zijn veelvuldig aangetoond. In vlees, zuivel en eieren zitten echter wel wat essentiële voedingsstoffen. Daarom zijn verrijkte voeding en de juiste vleesvervangers ontzettend belangrijk, zeker als je ook je kinderen erbij betrekt. Uitgebreidere informatie en de mening van experts van de universiteiten van Gent en Wageningen, lees je binnenkort in Eos.

Geschreven in Weirde Wetenschap | 4 Reacties | Vaste link | Afdrukken

De laatste dag vandaag van onze veggie/vega-week. Het begint ons steeds beter te lukken om een evenwichtig menu uit te dokteren waarin we genoeg vitamnies en mineralen binnenkrijgen. Tegelijk beginnen we ook te verlangen naar de terugkeer van onze ‘gewone kost’: wat vlees of kaas op de boterham, eens een goed stoof(vlees)potje ’s avonds, een stukje vis…

Laten we zeggen dat het een interessante ervaring was, waaruit ik zeker wel wat zaken wil meenemen, maar het ‘flexitariërschap’ lijkt me wel zoveel makkelijker, leuker en lekkerder dan het strikte veganisme van de afgelopen drie dagen. Ons oudste zoontje Boris vroeg vanmorgen hoe lang we nog vegetarisch zouden eten. ‘Nog maar 1 dag? Maar ik wil dat nog langer verderdoen’, zei hij totaal tegen mijn verwachtingen in (Gisteravond zat hij echt te walgen van het ene stukje tofu dat hij moest proeven…). Maar hij had het over zijn ontdekking van noten en gedroogd fruit – vooral abrikozen zijn zijn favoriet. Het doosje dat ik gisteren meegaf naar school was ’s avonds helemaal leeg. Voor herhaling vatbaar, dus, en ook nog eens supergezond. Benieuwd of hij vandaag ook die ene dadel en vijg opeet die ik tussen de rest heb gestopt …

Cola

Gisteren was overigens een topdag qua gezond en evenwichtig veganistisch menu. Goede punten gekregen van diëtiste Evelyne Mertens. ’s Ochtends waldkornbrood (vezels, zink), sojamelk voor de kinderen (volwaardige eiwitten, calcium, ijzer, vitamine B2 en B12) en pindakaas (eiwitten, plantaardige vetten, foliumzuur – wat overigens belangrijk is voor mij tijdens m’n zwangerschap). Maar vooral met onze tussendoortjes zijn we met rasse schreden vooruitgegaan. Boris, Arne en ik hadden allebei een potje mee met noten (essentiële vetten, zink, ijzer) en gedroogd fruit (ijzer), en daarnaast ook nog één (de kinderen) of twee (ikzelf) stukken vers fruit (vitamines, mineralen). Bij mijn vriend is de lol er een beetje af, hij beperkte zich tot een blikje cola – ‘omdat ik toch ergens mijn energie uit moet halen’ – en kreeg uiteraard slechte punten. Als je dan toch zoveel calorieën wil binnenspelen, kan je nog beter kiezen voor een blikje vruchtensap, daar zitten tenminste nog wat vitaminen en mineralen in, luidt het oordeel van Evelyne.

’s Avonds improviseerden we een wokschotel met tofu in sojasaus, sojascheuten, groenten (broccoli, wortel, ui) en bruine rijst. Boris spuugde dus zoals gezegd de tofu weer uit, en met moeite konden we hem overtuigen de rest van zijn bord leeg te eten. Gelukkig hadden we nog wat veggie balletjes over van de dag ervoor die we als vleesvervanger konden aanbieden. Arne deed het deze keer een stuk beter, al ging bij hem de tofu er ook niet allemaal in. Als dessert waren daar weer de sojapuddinkjes – daar zijn ze echt gek op. Al bij al hebben we allemaal een volwaardige avondmaaltijd gehad, concludeert Evelyne: volwaardige eiwitten (tofu, balletjes, pudding), zink en vezels (rijst), vitamines, mineralen en ijzer (groenten).

Broodbeleg

Voor het broodbeleg is het voor ons nog steeds zoeken, zeker als je ook geen kaas kan eten. En om steeds maar naar de natuurvoedingswinkel te hollen heb ik geen tijd en geen geld. Omdat er nog tofu in de koelkast lag, maakte ik met de inspiratie van het moment een tomatensmeerseltje (met tofu, zongedroogde tomaatjes, een verse tomaat en olijfolie) – dat kon ermee door qua smaak. Gisteren kwam er nog een potje bij: zelfgemaakte veggie prepare met worteltjes (een recept van EVA). Mijn vriend haalde zijn neus op voor het tofusmeersel en at op het werk een slaatje met witte kool, rozijnen, tomaten en bonen bij zijn boterhammen met pindakaas. Maar we kregen allebei de goedkeuring van Evelyne, al mocht het bij mij een boterham minder zijn.

Helaas zijn de kinderen niet gek op het veggie beleg. De vegetarische boterhamworst vinden ze wel lekker, en die hadden ze dus weer meegekregen, maar die bevat wat te veel vet en zout en is bovendien niet altijd veganistisch. Een ander soort beleg of een plantaardig (verrijkt) melkproduct zijn aan te raden, want anders krijgen ze niet genoeg aminozuren, calcium en ijzer binnen.

Maureen, culinair expert van EVA, raadt me aan toch nog maar eens een natuurvoedingswinkel binnen te stappen. Die heeft inderdaad wel het meeste keuze, spreads met pitten of groenten, humus, …  Het is even zoeken waar kinderen van houden.

Maar ook in de supermarkt zijn wel degelijk dingen te vinden, zegt Maureen. Alleen niet op de geijkte plaatsen voor beleg. Champignons à la greque, hummus, tapenades of guacomole. Tja, het was nog niet in me opgekomen om het bij de sausjes te gaan zoeken. De vegetariërs vinden hun gading uiteraard ook wel bij zaken als komkommersla, eiersla of andere groentenslaatjes – al stel ik me zeer de vraag of een overdaad aan mayonaise een goed idee is. Nog een laatste tip van Maureen: een laagje hummus met geroosterde plakken aubergine of courgette. Maar da’s dan weer eerder iets voor volwassenen, denk ik.

Morgen is ons experiment dus voorbij. Volgende week nog een afsluitende blog. Het volledige verhaal ‘Is vegetarisch gezond?’, waarin ook andere voedingsexperts aan bod komen die zelf geen vegetariërs zijn, lees je in het volgende nummer van Eos!

Geschreven in Weirde Wetenschap | 1 Reacties | Vaste link | Afdrukken

Hoera! Diëtiste Evelyne kon geen enkel negatief punt ontdekken in onze veganistische lunch (afgezien van de worst, dan, die volgens haar misschien ook niet strikt veganistisch is). We kregen dankzij de noten, pitten en het gedroogd fruit heel wat essentiële vetten en aminozuren binnen, en ook een portie zink en ijzer. De pudding is dan weer verrijkt met vitaminen (onder meer ‘vleesvitamine’ B12) en mineralen. Wat nog beter was geweest, was een glas vers sinaasappelsap bij onze lunch. ‘De ijzerabsorptie wordt bevorderd als je samen met de ijzerinname vitamine C binnenkrijgt’, zegt Evelyne. Ze raadt ook af om koffie of thee te drinken bij het eten. Die bevatten tannines en die gaan de ijzerabsorptie tegen.

Mijn vriend, die op het werk at, bracht het er wat slechter van af. Hij at twee boterhammen met vegetarische worst en een slaatje met aardappel, tomaat, witte kool, rozijnen en broccoli. ‘Geen volwaardige lunch qua eiwitten en aminozuren’, concludeert Evelyne. Wel positief zijn de vele groenten (broccoli is bijvoorbeeld een goede bron van calcium).

Nieuw voor mij was Evelynes opmerking dat tussendoortjes belangrijk zijn voor een optimale werking van het metabolisme: tussen de drie hoofdmaaltijden twee (maximum drie) tussendoortjes, om 10u, om 15u30 en eventueel ’s avonds, raadt ze aan.

We hebben het dus niet slecht gedaan gisteren. Althans, bij het middageten. In ons ontbijt en avondeten doken verborgen dieren op! Veganistisch blijkt toch nog een stuk moeilijker dan vegetarisch, en er komt wel wat uitzoekwerk bij kijken voordat je weet welke producten je kan kopen. De nesquik die de kinderen in hun sojamelk deden bij het onbijt, bijvoorbeeld, bevat verborgen dierlijke ingrediënten. Veganistisch cacaopoeder (uit de natuurwinkel) of choco-sojamelk zijn het alternatief. En de honing die we aten, is natuurlijk ook afkomstig van dieren… niet aan gedacht! Volgens Maureen van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) hoef je in principe niets van je ontbijttafel te schrappen, want veel pure choco is bijvoorbeeld veganistisch, en ook hagelslag zonder melkextracten is te vinden.

De verrijkte sojamelk die de kinderen dronken, is overigens een volwaardig, plantaardig alternatief voor halvolle koemelk, zegt Evelyne. Het bevat volwaardige eiwitten (en dus essentiële aminozuren), ijzer, calcium en vitamines uit de B-groep (zoals B12).

Ook ons avondeten was strikt genomen niet veganistisch. Maar wel erg kindvriendelijk – Boris mocht kiezen, en kreeg zijn appelmoes en gebakken aardappeltjes. Mét resultaat: geen zeurende kinderen (‘Het is echt hééérlijk!’), en twee lege borden. Bij de appelmoes en aardappelen kwamen nog vegetarische balletjes en quornsteak (wat voor mij een beetje naar kip smaakte). En als dessert: een sojapuddinkje, vanille voor ons, choco voor de kinderen. Zo kregen we genoeg volwaardige eiwitten binnen, vond Evelyne, maar in quorn wordt helaas kippe-eiwit gebruikt… Appelmoes is goed voor één keer, maar groenten bij het avondeten zijn eigenlijk beter en geven een langere verzadiging.

En er zijn nog meer instinkers waar je als beginnend veganist of vegetariër voor moet opletten, stelt Evelyne. Gelatine, bijvoorbeeld, of dierlijk stremsel in kazen (dat komt uit de maag van een geslacht kalf, en zit bijvoorbeeld in de Philadelphia die ik dinsdag op mijn broodje had), vleesbouillon en ook sommige E’s.

E120 (karmijnzuur) is een dierlijke kleurstof die wordt gewonnen uit fijngestampte schildluizen. Onder meer vruchtensiropen, snoepjes (rode M&M’s bijvoorbeeld), frisdranken of alcoholische dranken (Campari) worden er rood mee gekleurd. E904 of schellak is een glansmiddel dat toegevoegd wordt aan vruchten, bonbons en suikerwaren, en dat wordt verkregen uit een afscheidingsproduct van lakschildluizen.

Mijn bezoek aan de supermarkt gisteren zorgde vooral voor een grote aanvoer van gedroogd fruit. De kinderen krijgen in hun boekentas een mix mee van walnoten, gedroogde abrikozen, rozijntjes en gedroogde bananen. Voor mezelf heb ik als tussendoortje ook walnoten mee, hazelnoten, rozijnen, vijgen en dadels. Om Boris toch melk te laten drinken koos ik, samen met hem, voor sojamelk met bosvruchten. En ja hoor, hij heeft z’n hele glas vanmorgen opgedronken. Andere soorten melk (rijstmelk, amandelmelk, hazelnotenmelk, …), waarvan Maureen me op het bestaan wees, hebben de weg naar de Colruyt helaas nog niet gevonden. Net zomin als veganistisch broodbelegd, andere notenpasta’s dan pindakaas (zoals amandelpasta), of andere dessertjes dan de alpro soya puddinkjes. Veganisten kiezen er natuurlijk zelf voor, maar ik krijg op slag wel medelijden met mensen met een koemelkallergie.

In elk geval, onze ‘kindvriendelijke’ dag en het bezoek aan de supermarkt heeft ervoor gezorgd dat de animo er weer in zit, én dat we volgens mij ook beter tegemoet zullen komen aan alle essentiële vitamines en voedingsstoffen die we nodig hebben.

Geschreven in Weirde Wetenschap | 0 Reacties | Vaste link | Afdrukken

Ik wil worst met appelmoes! Ik lust die melk niet! Het mag duidelijk zijn, onze vegetarisch/veganistische week begint een beetje te wegen op onze kinderen. Moet ik me schuldig voelen dat ik hen dat aandoe? Of zouden ze misschien evenveel zeuren als ze ‘gewone’ maaltijden voorgeschoteld kregen? Op andere dagen eten ze namelijk ook niet altijd even gretig. En wij zijn sowieso ook niet de ouders die elke dag kindvriendelijk koken.

Vanmorgen dus aan onze eerste veganistische dag begonnen. Plotsklaps stond er heel wat minder op de ontbijttafel: geen melk, maar sojamelk (vies, vond onze oudste zoon Boris, zelfs met nesquick erin dronk hij nog maar een paar slokjes. Zijn broertje daarentegen vroeg om nog een tweede beker chocolademelk), hagelslag, choco: verdwenen, want daar zit melk in. Bleven over: confituur, honing en speculaaspasta.

Vanaf vandaag dus ook geen koekje of melk meer op school voor onze zoontjes. Die kwestie is intussen gelukkig vrij makkelijk uitgeklaard met de leerkrachten. Boris z’n juf blijkt zelf vegetarisch te zijn, dus die maakte er helemaal geen problemen van dat hij de komende drie dagen een veganistisch koekje meekrijgt in de boekentas.

Vanmiddag heb ik vrij genomen, en ik plan een bezoekje aan de supermarkt met de kinderen. Kunnen ze zelf een beetje mee kiezen wat we gaan eten.

Geen volwaardige maaltijd

En wat is het oordeel van experts Evelyne en Maureen over ons menu van gisteren? Omdat we minder brood in huis hadden dan we dachten, namen alleen de kinderen boterhammen mee. Mijn vriend en ik trakteerden onszelf op het werk op een broodje. Mijn bruin broodje met philadelphia, rucola en zongedroogde tomaatjes (jummie!) kan bij diëtiste Evelyne Mertens op veel bijval rekenen: bruin brood (vezels, mineralen) en groenten. Philadelphia is een light kaas, dus minder vet dan gewone kaas, maar nog steeds wel vrij zout. Ook aan te raden is om er toch een salade bij te eten of een stuk fruit. De smos kaas van mijn vriend is, zoals we wel verwachtten, niet echt gezond te noemen: mayonaise en kaas zijn goed voor veel vetten en zout. Ook de vegetarische boterhamworst die de kinderen meekregen (deze keer zijn de boterhammen wel op!), bevat volgens Evelyne vrij veel vetten en koolhydraten in verhouding tot de eiwitten, en ook vrij veel zout. Ze raadt ons aan genoeg af te wisselen.

Als avondeten baseren we ons op wat nog in onze (bijna lege) koelkast zit. Goed voor een groentensoepje met ui, selder en wortel en pasta met prei en saffraan (het recept vind je hier). Geen vleesvervangers deze keer, maar gewoon een pasta met groenten. Niet zo’n goed idee voor echte vegetariërs of veganisten, zo blijkt. Er zitten niet genoeg eiwitten in, een vleesvervanger zoals tofu of (extra) noten toevoegen is noodzakelijk. ‘Deze pasta is een typisch ‘Donderdag Veggiedag’-gerecht’, zegt Maureen van vegetariërsvereniging EVA. ‘Perfect als je als omnivoor een veggie dagje wil inlassen, maar als je elke dag vegetarisch of veganistisch eet, moet je een beetje letten op de volwaardigheid van je maaltijd.’

Algemeen raadt diëtiste Evelyne ons aan om meer groenten en fruit te introduceren op allerlei momenten van de dag, omdat die belangrijke vitamines en mineralen leveren. Ook noten (ijzer, zink, vetten, eiwitten) zijn belangrijk. Om de kinderen de nodige aminozuren te laten opnemen, geeft ze ons de tip om meer te diversifiëren, bijvoorbeeld met havermoutpap, smeerpasta’s van peulvruchten, volkoren beschuiten, omelet, verrijkte sojaproducten, noten of gedroogd fruit.

Evenwichtig en gezond eten: het is toch moeilijker dan ik dacht!

Geschreven in Weirde Wetenschap | 2 Reacties | Vaste link | Afdrukken

Tot zover het enthousiasme over de olijventofu… Gisteravond vond ik twee boterhammendoosjes waarin de boterham met het smeerseltje waar ze zondagavond nog zo gek op waren, waren overgebleven. Gelukkig hadden we voor de zekerheid allebei onze zoontjes nog een boterhammetje met kaas meegegeven. Vandaag hebben ze een soort vegetarische boterhamworst mee uit de natuurwinkel. Hopelijk lukt dat beter, al vrees ik dat er wel nogal wat zout in zit…

Gisteravond verorberden we ons eerste vegetarische diner: seitangoulash (het recept vind je hier). Best lekker, al moet ik wel besluiten dat seitan niet meteen mijn lievelingsvleesvervanger is. De algemene smaak van de goulash kon echter best wel concurreren met het recept van BV-kok Jeroen Meus (dat we onlangs ook al eens uitprobeerden, toen wel met vlees). En het voordeel is dat de vegetarische versie niet zo lang moet pruttelen. Arne, ons jongste zoontje, at gretig alle seitanblokjes op, en met een beetje hulp ook al de rest. Zijn grote broer Boris daarentegen besloot al snel dat hij niets lustte van zijn bord. Maar na een crisismoment of twee konden we hem toch overtuigen om te eten, en uiteindelijk was alles op. Beloning: yoghurt als dessert!

Voer voor kinderen

Maureen van EVA vindt ons experiment met de olijventofu inderdaad nogal gewaagd voor kinderen. De vege-organisatie heeft zelf een tijd geleden broodbeleg laten testen door een groep kinderen, en de ‘winnaar’ was ook een tofubeleg, maar dan met tomaten en wortel. Andere favorieten: erwtenspread en seitan met curry. Zoet beleg kan ook natuurlijk, zegt Maureen, zoals notenpasta’s. Maar ik denk dat we voorlopig onze regel ‘’s ochtends zoet, ’s middags hartig’ niet zullen verbreken.

Maureen, die culinair expert is bij EVA, wijst me ook op de verschillende soorten seitan die er bestaan. Daar had ik eerlijk gezegd geen flauw idee van. Blijkbaar goed dat ik ons stukje seitan in de natuurwinkel gekocht heb gisteren, want die smaakt volgens haar veel beter dan wat je in de supermarkt vindt – vrij taai en zout, luidt het oordeel, en vooral goed om gehakt van te maken. Al kan de hele vege- en biowereld ook nog wel wat leren van de supermarkt: verpak die handel toch wat aantrekkelijker! In zo'n doorzichtige vacuümverpakking moet je al echt overtuigd zijn om een pakje seitan mee te nemen. Om alle essentiële aminozuren binnen te krijgen, eet je overigens beter niet elke dag seitan, zegt Maureen nog. Je wisselt het best af met sojaproducten.

Gezond of ongezond?

En dan nu het verdict van diëtiste Evelyne Mertens. Het was even slikken toen ik haar uitgebreide evaluatie onder ogen kreeg. Terwijl ik zelf dacht dat we goed bezig waren, blijkt er toch nog heel wat voor verbetering vatbaar. We hebben wel strikt vegetarisch gegeten, maar echt gezond niet. De hagelslag en stroop die we ’s ochtends op onze boterhammen smeren, kan op weinig bijval rekenen: snelle suikers, dus een minder lange verzadiging. Fruit of sinaasappelsap (mineralen, vitaminen) introduceren aan de ontbijttafel zou ook niet slecht zijn, stelt Evelyne. De kinderen drinken een beker halfvolle melk (calcium, vitaminen/mineralen), dus die zijn goed bezig. Zelf trek ik mijn neus op voor melk (alleen chocolademelk gaat erin), en mijn vriend drinkt dat ook zelden of nooit. Wij drinken liever thee of water. ‘Probeer toch een melkproduct te introduceren’, raadt Evelyne ons aan, ‘want het is een belangrijke bron van calcium’. Dat kunnen we nu immers niet meer uit vlees halen. Maar er zijn ook positieve punten aan ons ontbijt: we eten allemaal volkorenbrood (vezels, mineralen, en een bron van zink, belangrijk voor vegetariërs) en margarine (verrijkt met essentiële vetzuren en vitamines) in plaats van boter.

Onze lunch kan op meer bijval rekenen, de tofuspread (met olijven, tofu, olijfolie, pijnboompitten) bevat gezonde, essentiële vetzuren en volwaardige eiwitten en ook de groentensoep die de kinderen op school krijgen (met – zo wisten ze te vertellen – onder meer spruitjes) is positief. Onze boterhammen met kaas bevatten echter veel verzadigde vetten en zout. Overschakelen op magere kaas kan dat vetprobleem alvast oplossen, stelt Evelyne. Noten kunnen het vet op een gezondere manier vervangen. Het slaatje dat mijn vriend op het werk bij zijn boterhammen opeet (met aardappel, olijven, tomaten en pasta) bevat volgens de diëtiste te veel koolhydraten, zeker in combinatie met brood. Ze raadt hem aan om zich te beperken tot één bron van koolhydraten, en die aan te vullen met groenten. Zelf krijg ik een beetje op mijn kop omdat ik twee wafels heb gegeten als tussendoortje. Veel zout, verzadigde vetzuren, transvetzuren en snelle suikers, luidt het verdict. Beperken tot één is de boodschap, en nog beter: overschakelen op ‘gezondere’ koekjes, zoals sultana, vitalinea of kinderkoekjes. Die ene appel die ik gegeten heb, krijgt best ook nog gezelschap van één of twee andere stukken fruit. Evelyne raadt overigens ook gedroogd fruit aan als tussendoortje, omdat daar ook ijzer in zit – belangrijk als je zwanger bent, zoals ik. ‘Andere bronnen van ijzer zijn noten, graanproducten, groene groenten en peulvruchten.’

En hoe zit het met onze goulash? Het is een volwaardige maaltijd, concludeert Evelyne, met vetten, koolhydraten en eiwitten in een goede verhouding. Al bevat seitan redelijk wat zout. Ook de yoghurt die we eten als dessert is prima. Oef!

B12-tekort

Een van de belangrijkste dingen waar vegetariërs rekening mee moeten houden, is dat ze de vitamine B12 die in dierlijke producten zit, nu veel minder binnenkrijgen. ‘B12 wordt beter opgenomen als je het in kleine hoeveelheden eet’, zegt Evelyne. ‘Je kan als vegetariër een B12-tekort vermijden door twee tot drie keer per dag een zuivelproduct, ei of verrijkte sojaproducten te eten of drinken.’
?Dat wordt de komende dagen nog wat moeilijker, als ook zuivel en eieren van ons menu geschrapt worden en we compleet veganistisch gaan. Gisteren heb ik al verrijkte sojamelk ingeslagen en hopelijk bevalt dat onze kinderen, die gewend zijn aan een paar glazen melk per dag. Op hun school heb ik intussen leerkrachten aangesproken om te vragen of ik veganistische koekjes (zonder ei) mag meegeven, ter vervanging van het koekje dat ze daar krijgen. Wordt vervolgd!

Geschreven in Weirde Wetenschap | 0 Reacties | Vaste link | Afdrukken

Hoe gezond of ongezond is een vegetarisch dieet? Kunnen we zomaar zonder de voedingsstoffen die in vlees of zuivel zitten? Dat is de vraag die ik wil beantwoorden in een volgend artikel in Eos. Omdat de praktijk nog steeds de beste leerschool is, ga ik deze week compleet veggie. Sterker nog, ik sleur m’n hele gezin mee, en we laten ons menu elke dag evalueren door de veganisten van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) en door een gespecialiseerd diëtiste.

Ok, te veel vlees is misschien ongezond, maar helemaal geen vlees meer? En ook geen melk of yoghurt? Dat is toch niet goed, en al helemaal niet voor opgroeiende kinderen of zwangere vrouwen. Het zijn opmerkingen die geregeld vallen als het over vegetarisme of veganisme gaat. Krijg je wel genoeg ijzer binnen, en genoeg vitamines, of tout court wel genoeg voedingsstoffen – zijn niet al die veganisten veel te mager? Loop je niet het risico dat je kind een ontwikkelingsachterstand oploopt?

Tijd om eens uit te zoeken hoe het zit. Geen betere proefkonijnen dan m’n eigen gezin, met twee kleuters en ikzelf als zwangere vrouw. De vader des huizes mag model staan voor elke gezonde volwassene die wil overschakelen op een vegetarisch dieet.

Vandaag is onze eerste vegetarische dag. Voorlopig houden we het nog relatief makkelijk, met een ‘gewoon’ vegetarisch dieet. Geen vlees of vis, dus. Vanaf woensdag schakelen we over op een veganistisch dieet, en gooien we alle dierlijke producten overboord, dus ook zuivel en eieren. Dan wordt het pas echt moeilijk, zeker als we ook nog alle nodige vitamines en voedingsstoffen willen binnenkrijgen.

Wat me nog het meeste benieuwt, is of onze zoontjes, 2,5 en 5 jaar zijn ze, het zo leuk zullen vinden om een week allerlei lekkers te laten staan. Zeker de jongste heeft er namelijk een handje van weg om eerst zijn vlees weg te plukken uit zijn bord, en de rest vaak met lange tanden op te eten. Bovendien kicken ze allebei even erg op yoghurt, pudding of andere zuiveldesserts.

Goed, vanmorgen dus ons eerste ‘vegetarische ontbijt’. Dat was alvast een makkie, want ’s ochtends eten wij nooit vlees. Bovendien mag voorlopig alles waar melk in zit, nog blijven staan. De beker melk, de hagelslag, de choco: geen probleem. De lunchpakketten klaarmaken was al wat moeilijker. Maar daar had ik me gisteravond op voorbereid. Op basis van een receptje dat ik op de website van EVA vond, had ik een tofu-smeersel gemaakt met olijven. Op tien minuten klaar, en het was niet moeilijk om mijn zoontjes enthousiast te maken want ze zijn gek op olijven. Ze kwamen onmiddellijk kijken wat ik aan het doen was – en proeven van het resultaat. Hopelijk vinden ze het vanmiddag ook nog lekker. En anders hebben ze nog een boterham met kaas als reserve…

Waar ik me het meest het hoofd over breek, is de overschakeling naar veganisme en hoe dat gaat lopen met de kinderen. Vooral op school, want daar krijgen ze elke dag melk en een koekje (waar hoogstwaarschijnlijk eieren in zitten). Eigen drank en koekjes meegeven is normaal gezien uit den boze, dus dat wordt creatief zijn.

Eerst vanavond nog koken, en vervolgens alles wat we vandaag gegeten en gedronken hebben, doorgeven aan Maureen Vande Capelle van EVA. Benieuwd wat het verdict zal zijn van haar en van diëtiste Evelyne van onze eerste vege-dag. Geen verborgen vlees gegeten? Maar vooral: hebben we gezond en evenwichtig gegeten? 

Geschreven in Weirde Wetenschap | 0 Reacties | Vaste link | Afdrukken