24 Mei 2010, 12:14

Voor het eerst in de geschiedenis heeft de mens een organisme gemaakt dat volledig artificeel DNA bevat.

Het gaat om een bacterie waarvan onderzoekers het DNA in het labo hebben gemaakt. De volgorde van meer dan een miljoen DNA baseparen bevond zich eerst in een computer, en deze sequentie werd dan bouwsteen voor bouwsteen aan elkaar gelast tot een volwaardig artificieel genoom, dat dan werd ingeplant in een 'lege' bacteriele cel. De synthetische organismen leefden en konden zich voortplanten, net zoals gewone bacteriën.

In het artificiele DNA van de bacterie hebben de onderzoekers ook enkele 'handtekeningen' achtergelaten. Zo bevinden zich gecodeerd in het DNA van de bacterie de namen van alle 46 onderzoekers, enkele quotes van James Joyce, de fysicus Richard Feynman en J. Robert Oppenheimer, en een URL waar iedereen die de code kan ontcijferen naar kan mailen.

Lang zal die code niet in deze bacteriën aanwezig blijven, gezien bacteriën erom gekend zijn om alle onnodige DNA balast overboord te gooien. Bacteriën moeten zich immers bliksemsnel vermenigvuldigen om te overleven, en het kopiëren van nutteloze DNA informatie (hoe mooi een quote van Feynman ook mag zijn) kost onnodige tijd en energie.

 

Bron: Newsweek

Geschreven in Wetenschap  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

02 Mei 2010, 11:12

Er zijn twee belangrijke soorten van coma-achtige, 'bewustloosheids'-toestanden waarin patienten zich kunnen bevinden na bijvoorbeeld een zwaar verkeersongeluk. Er is enerzijds de minimally conscious state, en anderzijds de vegetatieve toestand.

Deze twee toestanden lijken meestal goed op elkaar, maar in de minimally conscious state is het mogelijk dat de patient na vele weken of maanden ontwaakt, terwijl mensen in een vegetatieve staat meestal niet meer herstellen en uiteindelijk sterven. Deze twee toestanden verschillen van coma in de zin dat de patient zijn ogen kan openen (hij is dus wakker, maar niet echt bewust), en dat er waak-en slaapcycli zijn. Dit komt niet voor bij coma.

Er is een nu nieuwe test gevonden om te achterhalen of dat mensen zich in een minimally conscious state of een vegetatieve toestand bevinden.

De test is verradelijk eenvoudig. Men laat een belletje rinkelen, en vervolgens blaast men lucht in de ogen van de patient, waardoor die met zijn ogen knippert. Na verloop van tijd zal de patient al met zijn ogen knipperen vanaf hij het belletje hoort. Een soort van schijnbare Pavlov reactie dus.

Maar niet helemaal. Tussen het belletje en het pufje wind zitten 500 milliseconden. Dat is te lang voor een Pavloviaanse reflex. Maw: wil de patient 'leren' dat er een windstoot volgt na het belletje en dat hij best met zijn ogen kan knipperen, dan moet hij over een soort van primitief bewustzijn beschikken dat lang genoeg kan onthouden dat het belletje gevolgd wordt door een oculaire windstoot. Kortom, de patienten die leren om op voorhand hun ogen te sluiten zouden toch minimaal bewust zijn.

Dankzij deze test kan men met 86 procent zekerheid voorspellen wie ooit nog uit zijn coma-achtige toestand zal geraken en wie niet.

Kris Verburgh

 

 

 

Geschreven in Geneeskunde  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

24 Januari 2010, 17:25
De Neanderthaler was een zustersoort van de mens, die leefde van ongeveer 250.000 jaar geleden tot 30.000 jaar geleden in Europa.

Europa werd toen geplaagd door ijstijden waarbij de toendra reikte tot in de Lage Landen en kille steppevlaktes rondom de Middellandse zee lagen.

Tot enkele jaren geleden waren er twee grote theorieën omtrent het uitsterven van de Neanderthaler. Volgens de ene theorie vermengde het DNA van de Neanderthaler zich met menselijk DNA via onderlinge voortplanting, zodat het Neanderthaler DNA opgenomen werd in de menselijke populatie. De ander theorie was minder romantisch: de mens, die zo’n 40.000 jaar geleden Europa koloniseerde vanuit Afrika, verjoeg de Neanderthaler en dreef hem tot extinctie.

Onderzoek lijkt echter aan te tonen dat we geen DNA gemeen hebben met de Neanderthaler, en dat er ook geen redenen zijn om aan te nemen dat Homo sapiens de Neanderthaler uitroeide.

Maar er kunnen ook meer genuanceerde theorieën zijn. Zoals de volgende theorie, die het uitsterven van de Neanderthaler wijdt aan het anders functioneren van zijn mitochondriën.

NEANDERTHALER-METABOLOLISME
Onderzoek toonde aan dat het energieverbruik (metabolisme) van een Neanderthaler hoger is dan van een mens. Wetenschappers verklaarden dit vooral met de lichaamsbouw van de Neanderthaler: omdat hij kleiner en meer gedrongen van bouw was, verbruikte hij meer energie (hij moest bijvoorbeeld meer stappen nemen om dezelfde afstand af te leggen vergeleken met een mens).

Maar met metabolisme van de Neanderthaler kon ook hoger liggen omdat zijn mitochondriën anders werkten dan die van een mens, met bepaalde gevolgen die tot zijn uitsterven konden leiden.  


Mitochondriën produceren warmte door energie te verspillen, zodat ze harder moeten werken en meer warmte produceren. Dit gebeurt via ‘ontkoppeling'. Er bevinden zich in de wand van de mitochondriën eiwitten in de vorm van een holle cilinder ('ontkoppeling-eiwitten' genaamd), die geopend kunnen worden, waardoor moleculen wegvloeien die de mitochondriën nodig hebben om ATP te genereren. De mitochondriën moeten hierdoor harder werken (zodat ze meer warmte produceren) om dezelfde hoeveelheid ATP te produceren.

Mitochondriën genereren dus naast energie ook warmte. Het is zo dat warmbloedigheid is ontstaan enkele honderden miljoenen jaren geleden. Vergeleken met reptielen hebben zoogdieren twee keer zoveel mitochondria, die ook dubbel zo actief zijn, vooral via ontkoppeling, zodat zoogdieren meer warmte produceren en dus warmbloedig zijn.

Laten we nu terugkomen op de  Neanderthaler. Die leeft al gedurende vele honderdduizenden jaren in het koude Europa. Hierdoor zal hij wellicht evolutionair aangepast zijn aan de koude. Dit kan gebeuren door meer warmte te produceren door meer ontkoppeling in zijn mitochondriën. Het nadeel is wel dat deze warmteproductie ten koste gaat van energie (ATP)-productie. De Neanderthaler verspilt dus kostbare energie om warm te blijven.

De mens, die zo’n 40 000 jaar geleden vanuit het warme Afrika Europa koloniseerde, heeft minder ontkoppeling in zijn mitochondriën. In Afrika is het immers veel warmer. De mens heeft dus een meer energie-efficiënt metabolisme vergeleken met de Neanderthaler. Dit kan ook verklaren waarom het metabolisme van de Neanderthaler hoger is dan dat van de mens.

Kortom, omdat de Neanderthaler meer energie verspilt omdat hij een sneller metabolisme heeft (door extra ontkoppeling), is hij benadeeld tegenover met de mens. Wat mede kan verklaren waarom de Neanderthaler is uitgestorven: hij heeft meer energie of voedsel nodig afkomstig van dezelfde schaarse voedselbronnen.

Toegegeven, de mens is op zijn beurt ook benadeeld: omdat hij minder mitochondriale ontkoppeling heeft, is hij minder bestand tegen de koude. Maar de mens kon kledij en tenten maken om zich te beschermen tegen de koude, wellicht zelfs beter dan de Neanderthaler, omdat de mens tot nu toe de enige diersoort is die naalden gebruikt om zo fijne kledij te kunnen fabriceren.

Onderzoek toont ook aan dat hedendaagse volkeren die in Siberië leven, meer mitochondriale ontkoppeling en een hoger metabolisme hebben. Als we kijken naar de verspreiding van mitochondriaal DNA, dan zien we dat er in de koude noordelijke gebieden er een strenge selectie is opgetreden van bepaalde mitochondriale genen, alsof het klimaat een invloed heeft op de evolutie en werking van de mitochondriën.

En meer ontkoppeling zou nog een ander nadeel kunnen geven voor de Neanderthaler: meer onvruchtbaarheid, althans vergeleken met de mens. Neanderthaler mitochondriën zijn immers minder efficiënt (ze produceren meer warmte en minder energie of ATP). Spermacellen hebben mitochondriën nodig om zich een weg te banen naar de eicel. Kortom, het sperma van de Neanderthaler zou minder viriel zijn dan dat van de mens, wat ook niet bevorderlijk is voor het voortbestaan.

En voor mensen die het zich zouden afvragen: populaties die wonen in koudere gebieden hebben inderdaad meer last van ‘astenozoospermie’, oftewel minder beweeglijk sperma.

Geschreven in Evolutie  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

15 December 2009, 20:27
Wij mensen denken dat we uniek zijn. Dat we als enige onbehaarde diersoort die rechtop loopt ver uitstijgen boven onze meeste verwante nog levende familieleden zoals de bonobo of de chimpansee.

Maar er hebben veel mensachtige soorten rondgelopen op aarde.

Enige jaren verbaasden wetenschappers de wereld met de ontdekking van de Hobbit, wat leek op een tweede mensachtige soort, die wellicht tot zo’n 18 000 jaar geleden leefde op een Indonesisch eiland. De Hobbit was niet groter dan een meter en had een brein dat drie keer zo klein was als dat van een mens. Toch vervaardigde de Hobbit complexe werktuigen.

De vondst deelde de wetenschappelijke wereld in twee kampen. Volgens sommigen zou het toch om mensen gaan, en niet om een andere mensachtige soort. Deze Hobbit-mensen zouden aan een vreemde ziekte lijden die maakte dat ze op dwergen leken.

Het andere kamp van wetenschappers gelooft dat de Hobbit een andere soort dan de mens is. De Hobbit zou afstammen van de Homo erectus, die van zo’n 2 miljoen jaar geleden tot ongeveer 300 000 jaar geleden leefde. Homo erectus zou er van enige afstand uitzien als een mens: hij was 1m80 lang, liep fier rechtop en had een onbehaarde huid. Van dichtbij zou men nog wat aapachtige trekken kunnen ontwaren, zoals een vrij platte neus en wat geprononceerde wenkbrauwbogen en een laag voorhoofd.

Maar recente analyses van enkele Hobbit-skeletten brachten nu aan het licht dat de Hobbit zou afstammen van een mensachtige soort nog veel ouder dan Homo erectus. De robuuste brede kaak, het grote bekken en de korte scheenbeenderen van de Hobbit lijken erop te wijzen dat de soort meer verwantschap heeft met Homo habilis. Homo habilis leefte tot zo’n 1,4 miljoen jaar geleden. Het was een behaard wezen dat rechtop liep, en meer op een aap dan op een mens leek.

De Hobbit, de Homo erectus en Homo habilis zijn één van de vele tientallen mensachtige soorten die ooit op aarde rondgelopen hebben. Van al deze soorten blijft er nog maar één over: wij. Onze meest naaste verwanten die vandaag de dag nog leven zijn de chimpansee en de bonobo: behaarde apen voor wie de evolutie leek stil te staan. Wat de illusie creëert dat de mens uniek is het dierenrijk. Maar als we al die uitgestorven mensachtige soorten beschouwen, dan zien we dat de natuur geen uitzondering maakt voor intelligente, met zelfbewustzijn begiftigde diersoorten die complexe werktuigen kunnen maken. Ook Homo sapiens is maar een klein zijtakje van de grote boom van het leven, een takje dat ooit op een stormachtige winterdag zal afknappen en naar beneden tuimelen.

Geschreven in Evolutie  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

25 November 2009, 20:19

Het zijn interessante tijden voor wetenschappers die religie onderzoeken. Neurotheologen heten ze, en ze vragen zich af waarom mensen in godsnaam zo gelovig zijn.

Waarom geloven mensen? Omdat ze troost nodig hebben? Omdat ze dingen willen verklaren? Dat zijn geen goede antwoorden, gezien het vermogen om te geloven eerst moet ontstaan, om het dan pas als troost of verklaring te kunnen aanwenden.

Als we kijken naar de structuur van onze hersenen, en de miljoenen jaren evolutie die de mens achter de rug heeft, dan zien we enkele interessante neurologische mechanismen die de kiemen van het geloof zaaien.

Onze voorouders leefden gedurende miljoenen jaren in hechte groepen, en ontwikkelden hiervoor speciale cognitieve vermogens. Zoals Theory of Mind (ToM). ToM stelde onze voorouders in staat om continu de intenties van hun groepsgenoten in te schatten en te raden: ‘Wat is hij van plan?’, ‘Is hij te vertrouwen?’, ‘Vinden ze me wel leuk?’.

Het probleem (of het geluk) van onze soort is dat de hersengebieden die zorgen voor ToM in overdrive staan. Daardoor gaan we niet enkel intenties en bedoelingen toeschrijven aan soortgenoten, maar ook aan levensloze zaken. Wanneer we kwaad zijn op onze pc, dan roepen we wel eens dat ‘hij niet wil werken!’, alsof computers een wil hebben en mannelijk zijn. Sommigen geven het ding zelfs een mep, in de kortstondige waan dat computers pijn kunnen voelen. We zeggen dat planten ‘niet willen groeien’, of dat het ‘niet wil regenen’, alsof planten en het weer een wil hebben.

Het was aldus een kleine stap voor onze voorouders om van het bezielde weer met zijn schijnbare intenties tot het idee van weergoden te komen. Hetzelfde gold voor woudgeesten, riviergoden en zonnegoden. Door ToM lijkt de wereld vol met intenties en bedoelingen te zitten; de hele natuur lijkt bezield. Hetzelfde kan gelden voor het hele heelal. De oerknal kon toch niet zomaar gebeuren, zonder reden?

Neurowetenschappers ontdekten dat de hersengebieden die instaan voor ToM ook een rol spelen bij spirituele ervaringen. Een sonde geïmplanteerd in een bepaald ToM-hersengebied wekt out-of-body experiences op. Elke keer wanneer de sonde ingeschakeld wordt, ervaart de patiënt zijn lichaam een halve meter achter zich. Wanneer men iets verder van dat gebied stimuleert, kan men zijn eigen lichaam zien liggen vanuit vogelperspectief. Autoscopie heet dat, en het biedt altijd wel interessante gespreksstof tijdens de theevisite of het familiefeest: ‘Ik zag mezelf op de operatietafel liggen. Het was alsof mijn geest mijn lichaam had verlaten en boven de operatietafel zweefde’. Instemmend geknik boven schuddende theekopjes: er moet blijkbaar meer aan de hand zijn dan enkel maar wat interacties tussen zielloze elementaire deeltjes.

Wat de neurotheologie tot nu toe heeft aangetoond, is dat een 'god spot' in de hersenen niet bestaat. Het is beter om te spreken van een 'god-netwerk', waarbij verschillende hersengebieden instaan voor spirituele ervaringen of de menselijke neiging tot geloof.

En dan blijft de vraag: heeft god onze hersenen zo gemaakt dat we hem kunnen ervaren, of zijn onze religieuze ervaringen slechts een evolutionaire uitwas van onze hersenen die zo sociaal zijn dat ze uit eigen initiatief onzichtbare wezens creëren?

Geschreven in Religie  Vaste link 

Reacties :
• (2)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

24 Oktober 2009, 19:43
Dood en seks zijn intrinsiek met elkaar verweven. Hoe sneller een diersoort vruchtbaar is, hoe sneller die soort veroudert.

Dat is omdat lichamen slechts verpaksels zijn van de kostbare genen. Die genen gebruiken lichamen om via seks van het ene lichaam naar het andere over te springen, om zo onsterfelijk te worden in de tijd. Terwijl de lichamen zelf eigenlijk niet meer zijn dan wegwerpmateriaal dat niet meer nuttig is na de voortplantingsdaad.

Maar daar knelt het schoentje: in de natuur is er maar een beperkte hoeveelheid voedingsstoffen aanwezig, die zowel besteed moet worden aan het onderhoud van de lichamen (hoe beter een lichaam onderhouden wordt, hoe minder snel het verouderd), als aan al de moeite die het vergt om tot voortplanting te komen (balstsgedrag, mooie veren, vechten met rivalen voor een wijfje, etc).

Als dieren leven in een milieu waar veel rovers voorkomen, dan doen die er best aan om zich zo snel mogelijk voort te planten. Alle energie gaat dus naar de voortplanting, terwijl er minder energie overblijft voor het onderhouden van hun lichamen. Hierdoor verouderen deze dieren veel sneller. Bovendien hebben genen die maken dat deze dieren langer zouden leven, geen enkel evolutionair nut gezien ze in een vijandige omgeving leven. Een muis met een mutatie die ervoor zou zorgen dat ze twintig jaar oud wordt, heeft geen enkel extra voordeel gezien de meeste muizen na gemiddeld drie jaar opgegeten worden.

Het meest extreme voorbeeld van hoe evolutie de snelheid van veroudering kan bepalen, en hoe dit verweven is met voortplantingsgedrag, is de pacifische zalm. Deze zalm leeft in de Stille oceaan, en zal één keer in zijn leven terugzwemmen naar de rivier waarin hij geboren werd, en daar kuit schieten, om direct daarna te sterven. De reden hiervoor is dat de zalm zich maar één keer in zijn leven voortplant. Een mutatie die maakt dat hij langer zou leven (bv nog enkele jaren nadat hij kuit heeft geschoten), heeft geen enkel nut, omdat hij zich maar één keer voortplant en bovendien ook niet zorgt voor de nakomelingen. Daarom zorgde evolutie ervoor dat alle energie gaat naar die ene periode alvorens kuit te schieten. Met het resultaat dat de zalm daarna meteen sterft.

Bij iteropare soorten zoals de mens (die zich meerdere keren kunnen voortplanten) is dit effect gelukkig minder drastisch. Wij hebben ons lange leven te danken aan het feit dat het zo lang duurt alvorens kinderen geslachtsrijp zijn. En dat is op zijn beurt weer een gevolg omdat onze steeds toenemende (sociale) intelligentie maakte dat onze voorouders steeds langer in leven konden blijven, zodat genen die zorgen voor minder snelle veroudering ook hun invloed kunnen doen laten gelden.

Bovendien zorgen mensen-moeders heel goed voor hun kinderen, zodat het voordelen biedt dat zij ook minder snel verouderen en sterven. Dat verklaart mede waarom vrouwen gemiddeld ouder worden dan mannen (die meestal minder instaan voor de verzorging van hun kroost), en waarom er zoiets bestaat als een menopauze: oude vrouwen kunnen immers nog voor hun kleinkinderen zorgen. Een blijvende draaiende voortplantingscyclus gaat immers met veel energie lopen, en gezien een zwangerschap bij oudere vrouwen niet zonder risico is, heeft de natuur maar besloten om de vruchtbaarheid meteen kort te sluiten (via de menopauze), én om in wezen onvruchtbare vrouwen nog vele tientallen jaren te laten leven. Een heel verschil met die arme zalmen!

Geschreven in Evolutie  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

12 Oktober 2009, 11:22
Een nieuwe vondst toont aan dat de evolutietheorie verkeerd is! Althans volgens de Arabische nieuwsdienst Al Jazeera.

Engelstalige blogs weten nog niet precies wat daar allemaal beweerd wordt, maar volgens de Arabische nieuwsdienst zou verder onderzoek naar Ardipithecus ramidus aantonen dat de evolutietheorie verkeerd is. Volstrekte onzin natuurlijk, en opvallend is dat er op de Engelstalige site van Al Jazeera geen enkele link is naar het wereldschokkende artikel.

Al Jazeera zou de CNN van het Midden Oosten zijn, de meest onafhankelijke en objectieve Arabische nieuwsdienst. Zo'n artikel zegt eigenlijk wat we allemaal al weten: dat Johan Braeckman nog véél werk gaat hebben.

Men kan al raden wat er gebeurd is: één of andere Al Jazeera journalist heeft gehoord van de recente publicatie over fossiele resten van 36 (!) Ardipithecus-individuen, die ongeveer 4,4 miljoen jaar geleden leefden. Uit dat onderzoek bleek dat de Ardipithecus veel minder gemeen heeft met een chimpansee van nu. Daaruit kan men twee besluiten trekken: dat sinds de laatste gemeenschappelijke voorouder van chimpansee en mens, die zo'n 7 miljoen jaar geleden leefde, onze voorouders veel sneller evolueerden dan gedacht, of dat deze oudste gemeenschappelijke voorouder toen veel minder leek op chimpansees van nu. Tenslotte hebben chimpansees er ook 7 miljoen jaar evolutie opzitten.

Om het met de woorden van de paleontoloog Alan Walker te zeggen:

"This find is far more important than Lucy. It shows that the last common ancestor with chimps didn't look like a chimp, or a human, or some funny thing in between."

Paleontologen zijn door het dolle heen, omdat dit een nieuw licht werpt op de evolutie van onze voorouders. Ook opvallend is dat de Ardipithecus zowel aanpassingen had om in bomen te leven, als om rechtop te lopen op de grond. Dat zou kunnen impliceren dat onze voorouders al rechtop liepen toen ze nog tussen en in de bomen leefden, en niet toen Oost-Afrika bezaaid was met savannevlaktes. Eén van de populaire theorien die het rechtop lopen wil verklaren, ging er immers van uit dat onze voorouders rechtop begonnen te lopen omdat de bomen verdwenen om plaats te maken voor savannevlaktes en ze dan wel verplicht waren om op de grond te leven.

Uiteraard konden sommige journalisten het niet laten om het publiek te misleiden en te schrijven dat de Ardipithecus vondsten Darwins evolutietheorie weerleggen. Chris Esparza van de Christian Living Examiner schrijft:

"The idea of the missing link is that somewhere way back when, there was a primate who almost seemed to be half monkey and half human, proving that there was at some point an evolutionary split. A recent discovery in Ethiopia disproves that theory."

De Ardipithecus is nu net een prachtvoorbeeld van een 'tussensoort' (die eigenlijk zoals altijd een volwaardige soort op zich is).

En een lezer van het artikel op Al Jazeera liet een mooie comment na:

"...the westerners seemed to return to their senses after having dealt with the origin of humanity in a materialistic way while denying what religion says."

Geschreven in Evolutie  Vaste link 

Reacties :
• (2)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

04 Oktober 2009, 10:42

Arme kikkers in Californië worden geplaagd door parasieten:

 

De parasiet is de ankerworm, die via de kieuwen het kikkervisje binnendringt en dan ervoor zorgt dat ogen en ledematen zich niet naar behoren kunnen ontwikkelen.

Maar niet enkel kikkers hebben te lijden onder parasieten. De laatste jaren zijn bijenkolonies gedecimeerd door een vreemde parasiet die hun immuunsysteem lijkt aan te tasten. En ook mensen worden continu belaagd door parasieten, of het nu virussen, eencelligen organismen of schimmels zijn.

Iedereen draagt op zijn huid de schimmel Malassezia globosa mee, die wanneer het immuunsysteem verzwakt een wit-roze uitslag kan geven. Nagenoeg iedereen is besmet met het herpes virus, dat soms koortsblaasjes geeft bij vermoeidheid, maar dat meestal tientallen jaren ligt te soezen in de zenuwknopen van de gezichtszenuwen. Bijna iedereen is besmet met het cytomegalievirus (CMV), dat na vele tientallen jaren het immuunsysteem uitput, zodat bejaarde mensen kunnen overlijden aan een banaal griepje of een longontsteking.

En uiteraard zouden we bijna vergeten dat grote gedeeltes van ons DNA bestaan uit viraal DNA, dat zo erin slaagt al miljoenen jaren mee te liften. Er zijn wetenschappers die geloven dat heel wat genetische diversiteit is veroorzaakt door virussen, die stukken DNA van de ene soort overzetten naar de andere soort via infectie. Dus buiten de occasionele koortsblaasjes en jeukende schimmels kunnen parasieten toch nog voor iets nuttig zijn...

Geschreven in Geneeskunde  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

28 September 2009, 11:51

Waarom zijn er mannen en vrouwen? Waarom bestaat al het complexe leven op deze planeet uit twee geslachten?

Het zou immers veel handiger zijn mocht er één geslacht zijn, zodat het aantal partners zou verdubbelen. Ook goed is dat er juist heel veel verschillende geslachten zouden zijn, zodat je je nagenoeg met iedereen kon voortplanten. Zo bestaat er een paddestoelsoort die 28 000 geslachten telt. De kans dat zo een paddenstoel iemand van hetzelfde geslacht tegenkomt is dan maar één op de 28 000.

Geen of heel veel geslachten lijkt het beste, maar twee geslachten, dat lijkt de minst goede oplossing van allemaal.De reden waarom er twee geslachten zijn valt te zoeken bij de mitochondriën.

De mitochondriën zijn de energiecentrales van de cel. In deze celonderdelen worden suikers en vetten verbrand om energie te creëren. Gemiddeld bevinden er zich enkele honderden mitochondriën in een cel. Ooit waren deze mitochondriën vrij levende bacteriën, maar zo’n twee miljard jaar geleden slikte een grote bacterie een kleinere bacterie op, die dan voor de grote bacterie energie ging produceren.

Mitochondriën worden van generatie op generatie doorgegeven via de eicel. Dat wil zeggen dat bij de bevruchting de mitochondriën in de mannelijke zaadcelrest buiten de eicel achterblijven, en dat de bevruchte eicel alle (moederlijke) mitochondriën bevat. Die bevruchte eicel gaat dan delen, en haar mitochondrien worden verdeeld over de dochtercellen waaruit een nieuw kind ontstaat.

En dat is de reden waarom er mannen en vrouwen zijn: bij de bevruchting mogen niet zowel de mitochondriën van de vader als die van de moeder in één cel samenkomen. Anders zouden de mitochondriën met elkaar in de kling geraken. Mitochondriën zijn immers oude bacteriën, en bevatten hun eigen DNA en kunnen zichzelf voortplanten.

Als de twee soorten mitochondriën in één cel zouden samenkomen (zoals bij de bevruchting), zou er selectie optreden. De mitochondriën die zich immers het snelst kunnen vermenigvuldigen, zullen van generatie op generatie overgaan. Het probleem is dat mitochondriën ook energie voor al onze cellen moeten produceren. Als er selectie optreedt op het niveau van snelheid van voortplanting, dan zouden mitochondriën zich steeds sneller gaan voortplanten (om van generatie op generatie kunnen over te springen), maar steeds minder goed energie produceren, wat slecht zou zijn voor het organisme.

Daarom dat de natuur ervoor heeft gekozen om geslachtscellen te differentiëren: kleine, behendige zaadcellen die maar enkele honderden mitochondriën bevatten (genoeg om de reis te maken van zaadbuis naar eicel), en gigantische eicellen, die honderdduizend mitochondriën bevatten. Deze moederlijke mitochondriën worden naar de volgende generatie doorgegeven.

De gevolgen zijn mannelijke en vrouwelijke toiletten op luchthavens, broeken en rokken en Barbies en Action Mans.

Geschreven in Evolutie  Vaste link 

Reacties :
• (4)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

30 Juni 2009, 11:47

Brooke is een 16 jarige meisje dat er nog uitziet als een baby. Ze heeft een genetisch aandoening die haar verhindert te verouderen. Zoals vaak het geval is bij drastische genetische mutaties zijn er ook een heleboel andere afwijkingen zoals epileptische aanvallen, tumoren, beroertes, ademhalingsproblemen enzovoort. 

Er zijn ook aandoeningen die net het omgekeerde van een 'eeuwige jeugd' zijn: versnelde veroudering. 12-jarigen met de ziekte van Hutchinson-Gilford (progeria) zijn kaal, hebben artritis, dichtslippende bloedvaten, een gerimpelde huid en andere ouderdomskwalen. Vaak worden dit soort ziektes veroorzaakt door mutaties in eiwitten die zorgen voor de stabiliteit of de reparatie van het DNA. 

Het filmpje onderaan is van toen Brooke nog 12 jaar oud was: 

   

Geschreven in Geneeskunde  Vaste link 

Reacties :
• (1)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

26 Juni 2009, 21:07

 

 

Vanaf 70 jaar verdubbelt elke vijf jaar de kans om dement te worden. 1 op 3 vijftentachtig plussers is dement. Dat is vrij verontrustend. Maar eerst en vooral: wat is dementie eigenlijk?

De drie belangrijkste oorzaken voor dementie zijn (in volgorde van voorkomen):

1. Alzheimer (omvat ruwweg 50 procent van de dementies)

2. Vasculaire dementie 

3. Diffuse Lewy Body Disease (DLBD). 

Vasculaire dementie en DLBD zouden ongeveer even veel voorkomen (elk rond de twintig procent volgens de laatste onderzoeken).

Alzheimer en DLBD zijn het gevolg van samenklonterende proteinen. Die proteineklonters stapelen zich op in en rond de zenuwcellen en verhinderen zo dat de cel nog zijn werk kan doen, zodat de zenuwcellen vervolgens afsterven. Bij Alzheimer klonteren in de cel vooral Tau-proteinen samen, die in normale toestand het celskelet van de zenuwcellen stabiliseren. Bovendien klonteren ook buiten de zenuwcellen eiwitten samen, die dan de zogenaamde Amyloid Beta plaques vormen.

Bij DLBD klonteren vooral eiwitten samen die een rol spelen bij het lossen van blaasjes doorheen de celwand en eiwitten die andere proteinen merken voor afbraak.

Nu kan u zich afvragen waarom die eiwitten zich opstapelen en samenklonteren. De oorzaak weet men nog niet. Men heeft het vermoeden dat de lysosomen in de hersencellen een grote rol spelen. Lysosomen zijn 'de magen' van de cel: zij verteren al het versleten celmateriaal.

En dan hebben we nog vasculaire dementie. Die duizenden kilometers aan bloedvaten die door onze hersenen lopen verstoppen langzaamaan naarmate we ouder worden. Zo kunnen in het brein overal mini-infarctjes ontstaan, die er dan voor zorgen dat mensen trager gaan denken en uiteindelijk dement worden.

De vraag is nu nog altijd: is dementie echt een ziekte, of een onafwendbaar gevolg van het ouder worden?

 

 

 

Geschreven in Geneeskunde  Vaste link 

Reacties :
• (1)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

28 April 2009, 09:49

Aha, de anti-antidepressiva zijn eindelijk op de markt!

  

 

 

Geschreven in Vanalles  Vaste link 

Reacties :
• (0)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

27 Maart 2009, 09:56

Er staat nu een groot bord langs een autosnelweg in Nederland met de atheïstische leuze: 'Er is waarschijnlijk geen god. Durf zelf te denken en geniet van dit leven!'.

In het filmpje onderaan zegt de campagnevoerder dat 'geloven niet normaal is'. Ik ben het daar niet mee eens.

Geloven is een heel normaal verschijnsel voor onze soort. Onze hersenen zitten zo in elkaar dat we enorm geneigd zijn om te geloven, om verbanden te zien die er niet zijn, om naieverwijs de woorden van mensen met een hogere status voor waar aan te nemen, om dat gevoel te hebben dat 'er iets meer moet zijn' en dat 'alles niet zomaar doelloos kan zijn', enzovoort.

Het is daarom dat een meer rationele benadering van de werkelijkheid altijd benadeeld zal zijn ten opzichte van een 'gelovige' kijk op de zaken. Verkondigers van geloof hebben altijd een streepje voor omdat ze appeleren op de instinctmatige neiging van onze soort om heel wat onzin voor waarheid aan te nemen. Vandaar dat we vandaag de dag nog altijd te maken hebben met horoscopen, ongeluksgetallen, zwarte katten, UFO's, paranormale verschijnselen, geesten, aura's, chakra's, goden, geesten enzovoort.

www.atheismecampagne.nl

Geschreven in Religie  Vaste link 

Reacties :
• (8)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

14 Maart 2009, 15:54

Spelen is belangrijk! Vooral als je nog heel jong bent. Onderzoek wees uit dat één op de drie jongeren die voor hun 24 jaar in contact waren gekomen met het gerecht naar een kleuterschool gingen waar weinig nadruk gelegd werd op spelen, en veel nadruk op lessen en andere opgelegde activiteiten. Dit in tegenstelling tot één op tien jongeren die naar een kleuterklas gingen waar ze veel mochten spelen.

Nu, dit onderzoek riekt wel wat naar 'bias' ('een verkeerd studieopzet': misschien zijn de ouders die hun kinderen sturen naar 'vrijere' en 'creatievere' kleuterklassen ook van betere milieus bijvoorbeeld), maar toch wijst heel wat onderzoek uit dat spelen een belangrijke invloed heeft op de ontwikkeling van mensenkinderen, en ratten, muizen en honden enzovoort.

Deze inzichten zijn misschien niet onbelangrijk nu steeds meer ouders hun kinderen vaste activiteiten opleggen, van peuters die al met een computer wiskundesommetjes moeten oplossen tot kleuters die viool moeten leren spelen of taallessen volgen.

  

Geschreven in Geneeskunde  Vaste link 

Reacties :
• (1)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel

07 Maart 2009, 16:52

Paradijsvogels zijn het toppunt van seksuele selectie. Terwijl natuurlijke selectie maakt dat dieren zo goed mogelijk aan hun omgeving zijn aangepast, doet seksuele selectie eigenlijk net het omgekeerde: het zadelt dieren op met pronkerige ornamenten of uitputtende vormen van gedrag zoals paringsdansen, die vaak de overleving juist moeilijker maken.

Uiteraard draait het in de natuur niet enkel om overleving, maar ook om voortplanting. En dat lukt voor veel diersoorten enkel maar door een kieskeurig vrouwtje te bekoren. Zo werd de evolutie van heel wat soorten niet alleen gestuurd door het lot en schijnbare willekeur, maar ook door de keuzes van vrouwtjes.

Wetenschappers zoals Geoffrey Miller geloven zelfs dat de menselijke taal, en vooral de 'overbodige' ornamenten ervan, zoals het vermogen om te kunnen dichten of het kennen van tal van synoniemen (met 4000 woorden kan je 98 % van alle conversaties voeren, terwijl een mens gemiddeld 30 000 woorden ken), ook het resultaat is van seksuele selectie. Gedurende honderdduizenden jaren verkozen vrouwen mannen die het best hun (primitieve) taal konden hanteren, omdat dit ook een teken was van (sociale) intelligentie en dus een overlevingsvoordeel had.

Kortom, met een gedicht kon je vroeger geen mammoet vellen, maar je kon er wel een partner mee vinden.  

(Het filmpje is trouwens een extract uit 'Planet Earth', een ongelooflijk mooie natuurdocumentairereeks over de planeet aarde en alles wat erop krioelt.)

Geschreven in Evolutie  Vaste link 

Reacties :
• (1)
• Geef uw reactie!
• Print dit artikel