Wijn en het Holografisch Principe
Vorige lente heb ik 'de grootste vinoloog uit de geschiedenis van vinologen' mogen ontmoeten. William, een bankier uit Londen die zijn schaarse vrije dagen consequent spendeert in Villefranche-sur-mer, was zo vriendelijk mij in een kwartiertje de fijne kneepjes van zijn ingewikkelde hobby uit de doeken te doen.
“Alle wijn is precies hetzelfde: niet te drinken,” zo wist hij. “Wijn is ronduit ranzig, en er zijn maar twee manieren waarop wijnen van elkaar te onderscheiden zijn: prijs en etiket.” Hij kocht elke dag een fles wijn à raison van 150 euro. “Als ik ergens veel geld voor betaal, dan vind ik het ook lekker. Ik heb er immers hard voor gewerkt. Dát is de kracht van wijn. Alle informatie van een wijn is op haar fles geplakt, er is verder niets meer te beleven. Ik hou van overzichtelijkheid.”
Voor William zat alles wat er over een wijn te weten was op de fles zelf, en niet in de drank. Geen onzin over complexe aroma’s, kruidige dimensies en rijke smaken. De meest ingewikkelde drank van de wereld werd door onze bankier gereduceerd tot de informatie die op haar etiket valt af te lezen. Volgens Bill’s idee is wijn net een hologram: wat driedimensionaal lijkt, past allemaal op een tweedimensionaal oppervlak. Wat hij niet wist, is dat hij met zijn scherpe analyse hogere natuurkunde aan het bedrijven was. In de theoretische fysica heet Bill’s theorie het Holografisch Principe:
"De informatie die is opgeslagen in een driedimensionaal volume, kan beschreven worden op een tweedimensionaal oppervlak rond dit volume."
Toen Nobelprijswinnaar Gerard ‘t Hooft dit principe in de jaren tachtig formuleerde, dacht hij niet aan wijn maar aan vergelijkbaar complexe zaken als zwarte gaten en quantumgravitatie. Alles wat je wilt weten over een zwart gat valt af te lezen van zijn oppervlakte: je hoeft niet naar binnen. Dat is maar goed ook, want je wilt niet naar binnen. Zodra je te dicht in de buurt van een zwart gat komt, kom je er nooit meer vandaan.
William had een vergelijkbare mening over sigaren, kunst en auto’s. Naarmate hij zijn stelling meer kracht bij zette begon ik het holografisch principe pas echt te waarderen. Voor mij zat namelijk een driedimensionale Brit, van vlees en bloed. Zo oppervlakkig als een bankbiljet.
Geschreven in Wetenschap | 4 Reacties | Vaste link | Afdrukken

| 