De slabakkende economie en de hoge brandstofprijzen deden de Deense rederij Maersk besluiten om de snelheid van een aantal vrachtschepen te verlagen van 25 naar 12 knopen. Daarmee zijn de zeilvrachtschepen van meer dan 100 jaar geleden minstens even snel als de containerschepen van vandaag.

Maersk nam de beslissing twee jaar geleden, toen de olieprijs op een recordhoogte van 145 dollar per vat stond. In een interview met de New York Times stelde de directeur van de rederij deze week dat de lagere snelheid over die periode op een aantal belangrijke routes een brandstofbesparing van 30 procent had opgeleverd. Een trip tussen Duitsland en Guangdong in China duurt nu een maand in plaats van drie weken. De hogere arbeidskosten worden ruimschoots gecompenseerd door de lagere brandstofkosten, aldus Maersk.

Dat het verlagen van de snelheid een aanzienlijke invloed kan hebben op het brandstofverbruik, of het nu om schepen, auto's, treinen of vliegtuigen gaat, is geen nieuws meer. Ironisch is wel dat Maersk nu evengoed de motoren helemaal zou kunnen uitzetten en op windkracht varen.

Het Duitse vrachtschip Preussen, het grootste zeilschip dat ooit werd gebouwd, haalde van 1902 tot 1910 een vergelijkbare snelheid. Het 124 meter lange schip (lengte over dek) voer hoofdzakelijk tussen Hamburg en Iquique (Chili). Het deed daar op een enkele reis 58 tot 79 dagen over. De hoogste gemiddelde snelheid die tijdens zo'n trip werd opgetekend, was 13,7 knopen (25 km/h). Sneller dus dan de 12 knopen (22 km/h) van de containerschepen van Maersk. En dat helemaal zonder vuile dieselolie.

De laagste gemiddelde snelheid die werd opgetekend over die 8 jaar was 10 knopen (18 km/h), slechts iets trager dan het moderne containerschip dus.

Sommige rederijen zien opnieuw toekomst in zeilschepen voor het transport van goederen.

Kris De Decker (origineel artikel)

Gadgets en computers vormen een steeds grotere aanslag op het milieu en de energievoorraden. Maar ze in een kartonnen behuizing stoppen, is niet de oplossing. Wel integendeel. De kartonnen computer van Recompute, die vanaf deze week in productie gaat, is pure dwaasheid. Terwijl de echte oplossing voor de hand ligt.

Recyclage

Karton is zonder twijfel een veel milieuvriendelijker materiaal dan plastic en metaal. Dat is zeker zo als het om het plastic gaat dat voor de behuizing van een computer wordt gebruikt, want dat zit vol brandvertragers: erg ongezonde chemische stoffen die moeten verhinderen dat de computer vuur vat.

Het bedrijf Recompute brengt daarom een desktop computer op de markt met een kartonnen behuizing. Gerecycleerd karton, uiteraard.

Hitte

Hoewel de computer er op die manier erg milieuvriendelijk uitziet, is dit een bijzonder slecht idee. Eerst en vooral kan de elektronica van een computer bijzonder heet worden - dat is nu net de reden waarom het plastic van de behuizing brandvertragers bevat.

Een kartonnen computer is dus een bijzonder gevaarlijk ding, want de kans dat de machine op een dag in brand vliegt, is groot. Een brandend huis is niet milieuvriendelijk.

Microchips

De aanpak van ReCompute is bovendien volledig fout. De behuizing vormt niet het milieuprobleem van een computer. Het is de productie van de elektronica zelf die vrijwel alle energie opslokt, de meeste giftige stoffen nodig heeft, en een hoop gevaarlijk afval oplevert.

Daarom is het juist van het allergrootste belang om te proberen de levensduur van gadgets en computers te verlengen. Aangezien een kartonnen behuizing veel minder duurzaam is dan een behuizing uit plastic en metaal, bereikt Recompute net het omgekeerde.

Mobiele telefoons

Kartonnen computers zijn niet de enige duurzaam ogende gadgets die in realiteit juist minder duurzaam zijn dan de producten die ze willen vervangen. Een andere opkomende trend is de mobiele telefoon met ingebouwd zonnepaneel.

Als je onderweg bent, zit een mobiele telefoon in je zak. Als je thuis of op kantoor bent, ligt het toestel op een tafel of een bureau. De energie-opbrengst is dus zeer klein en daarom zullen de zonnecellen van een mobiele telefoon nooit de energie terugwinnen die de productie ervan heeft gekost.

Levensduur

Het resultaat is een telefoon die nog schadelijker is voor het milieu, maar er wel "groen" uitziet. Terwijl er ook in dit geval maar één oplossing is: verleng de levensduur van het gadget, want het energieverbruik van de productie weegt veel zwaarder door dan het energieverbruik van het opladen. Een zonnepaneel hoort thuis op het dak, waar het de maximale hoeveelheid zonne-energie kan verzamelen. Met die energie je telefoon opladen, heeft wel zin.

© Kris De Decker (dit bericht verscheen op Lowtech Magazine)